Savaş bölgelerinde faaliyet gösteren özel askeri şirketler: Afrika'da yeni paralı asker düzeni

Rusya'nın Wagner'den Africa Corps'a uzanan yapılanması, Çinli güvenlik şirketleri ve Türkiye merkezli askeri eğitim kuruluşları Afrika'da farklı modellerle faaliyet gösteriyor. Şirketlerin görevleri, denetimleri ve devletlerle ilişkileri tartışılıyor.

Afrika'da artan silahlı çatışmalar, yabancı özel askeri ve güvenlik şirketleri için geniş bir faaliyet alanı oluşturuyor. Rusya'nın Wagner'den Africa Corps'a uzanan yapılanması bazı ülkelerde doğrudan çatışmalara katılırken, Çinli şirketler daha çok stratejik yatırımları koruyor. Türkiye merkezli SADAT, Canik Academy ve Equipped Tactical Academy gibi yapılar da farklı biçimlerde bu alanda faaliyet gösteriyor.

Peki devletler neden askeri ve güvenlik hizmetlerini özel şirketlere devrediyor, bu şirketleri kim denetliyor ve Afrika'daki yeni güvenlik düzeninde Türkiye'nin amacı ne?

Afrika'da son yıllarda derinleşen güvenlik krizleri, yabancı özel askeri ve güvenlik şirketlerinin kıtadaki varlığını artırdı. Sahel bölgesinden Orta Afrika'ya, Libya'dan Sudan'a kadar farklı ülkelerde faaliyet gösteren bu şirketler, yalnızca askeri eğitim ve danışmanlık hizmetleri sunmakla kalmıyor, bazı örneklerde doğrudan çatışmalara katılıyor, yönetimlerin güvenliğini sağlıyor ve stratejik kaynakların kontrolünde rol oynuyor.

Devletlerin geleneksel olarak kendi orduları ve güvenlik kurumları aracılığıyla yürüttüğü bazı faaliyetlerin özel şirketlere devredilmesi, savaşın ve güvenlik hizmetlerinin giderek ticarileştiği yeni bir düzen ortaya çıkarıyor.

Bu modelin en bilinen örneği Rusya bağlantılı Wagner yapılanması. Ancak Afrika'daki tablo Rusya ile sınırlı değil. Çin, Batılı ülkeler ve Türkiye merkezli şirketler de farklı ölçeklerde askeri eğitim, güvenlik danışmanlığı, lojistik ve tesis koruma hizmetleri sunuyor.

Özel askeri şirketlerin faaliyetleri arasındaki temel fark ise doğrudan çatışmaya katılma, yerel orduları eğitme, devlet yöneticilerini koruma veya ekonomik yatırımların güvenliğini sağlama gibi görevlerin hangisinin üstlenildiğinde ortaya çıkıyor.

Wagner'den Africa Corps'a: Rusya'nın askeri nüfuz ağı

Rusya, Afrika'daki özel askeri şirket faaliyetlerinin en görünür aktörlerinden biri. Wagner Grubu, özellikle 2017 sonrasında Orta Afrika Cumhuriyeti, Libya, Sudan ve Mali gibi ülkelerde faaliyet göstererek Moskova'nın kıtadaki askeri ve siyasi etkisinin önemli araçlarından biri haline geldi.

Wagner'in çalışma modeli, Batılı özel güvenlik şirketlerinden önemli ölçüde ayrışıyordu. Şirket, yalnızca askeri eğitim ve tesis güvenliği sağlamıyor, bazı ülkelerde doğrudan çatışmalara katılıyor, rejim liderlerinin korunmasında görev alıyor ve yerel silahlı kuvvetlerle birlikte operasyonlar yürütüyordu.

Bu faaliyetlerin karşılığında nakit ödemelerin yanı sıra altın, elmas ve diğer doğal kaynaklara erişim sağlandığına ilişkin çok sayıda rapor yayınlandı. Özellikle Orta Afrika Cumhuriyeti ve Sudan'da Wagner bağlantılı şirketlerin madencilik ve ticari faaliyetlerle ilişkisi gündeme geldi.

Wagner'in Haziran 2023'te Rus yönetimine karşı gerçekleştirdiği başarısız isyanın ardından Moskova, Afrika'daki yapılanmayı yeniden düzenlemeye başladı. Rusya Savunma Bakanlığı ve askeri istihbarat yapılarıyla bağlantılı Africa Corps, (Afrika Kolordusu) Wagner'in kıtadaki faaliyetlerinin önemli bölümünü devraldı.

ABD Kongresi'nin araştırma birimi Congressional Research Service'in Nisan 2026 tarihli raporuna göre Wagner'in Afrika operasyonları yeniden yapılandırılarak Rus askeri istihbaratının gözetimindeki Africa Corps bünyesine alındı. Bununla birlikte eski Wagner personeli ve bağlantılı şirketlerin bazı bölgelerdeki faaliyetleri de devam etti.

Raporda Rusya'nın Afrika'daki en büyük askeri varlıklarının Orta Afrika Cumhuriyeti, Libya ve Mali'de bulunduğu belirtiliyor. Moskova'nın bu ülkelerdeki faaliyetleri yalnızca askeri destekle sınırlı değil. Güvenlik işbirliği, ekonomik çıkarlar, doğal kaynaklara erişim ve Batılı ülkelerin bölgedeki etkisini sınırlandırma hedefleri birlikte ilerliyor.

Hangi ülkelerde faaliyet gösteriyorlar?

Afrika'da yabancı özel askeri ve güvenlik şirketlerinin faaliyetleri ülkelere ve şirketlerin çalışma modellerine göre farklılık gösteriyor.

Mali: Wagner'in ardından Africa Corps'un da önemli askeri varlık bulundurduğu ülkelerden biri. Rus personel, Mali ordusuna destek, askeri danışmanlık ve operasyonel faaliyetlerde rol alıyor. Ülkede Rusya'nın yanı sıra Türkiye merkezli eğitim şirketlerinin de faaliyetleri bulunuyor.

Orta Afrika Cumhuriyeti: Wagner'in kıtadaki en eski ve güçlü faaliyet alanlarından biri. Rus personel, Cumhurbaşkanı Faustin-Archange Touadéra'nın güvenliğinden askeri danışmanlığa kadar farklı görevler üstlendi. Wagner bağlantılı ticari yapıların altın ve elmas madenciliği ile kereste sektöründe faaliyet gösterdiği de raporlandı. Africa Corps'un ise son dönemde eski Wagner ağları üzerinde daha fazla kontrol kurduğu bildiriliyor.

Libya: Wagner personeli 2018'den itibaren Halife Hafter güçlerine destek verdi. 2019-2020 döneminde Trablus'a yönelik saldırılarda önemli rol oynadı. Rusya'nın Libya'daki varlığı, askeri lojistik ve üslenme bakımından da stratejik önem taşıyor. Aynı ülkede Türkiye'nin askeri varlığı ve Türkiye bağlantılı özel askeri şirketlere ilişkin iddialar da gündeme geldi.

Sudan: Wagner bağlantılı yapıların özellikle altın madenciliği ve güvenlik faaliyetleriyle ilişkisi uzun süredir tartışılıyor. Rusya'nın Sudan'daki askeri ve ekonomik çıkarları, ülkedeki iç savaşın taraflarıyla kurduğu ilişkilerle birlikte değerlendiriliyor.

Burkina Faso ve Nijer: Bu ülkelerde yabancı askeri personel ve özel güvenlik yapılanmalarına yönelik ilgi, askeri darbeler ve Batılı güvenlik ortaklıklarının sona ermesiyle arttı. Rusya'nın güvenlik desteği ve askeri danışmanlık faaliyetleri öne çıkıyor. Ancak bu ülkelerdeki her Rus askeri varlığını doğrudan özel askeri şirket faaliyeti olarak nitelendirmek doğru değil.

Mozambik: Wagner, 2019'da Cabo Delgado bölgesindeki isyanla mücadele kapsamında hükümet güçlerine destek vermek üzere sahaya girdi. Ancak ağır kayıplar ve operasyonel sorunların ardından ülkeden çekildi. Bu örnek, özel askeri şirketlerin her çatışma ortamında başarılı olamadığını da gösterdi.

Bu ülkelerdeki faaliyetler aynı nitelikte değil. Bazı şirketler doğrudan çatışmalara katılırken bazıları askeri eğitim, danışmanlık, tesis koruma veya lojistik hizmetleriyle sınırlı kalıyor.

Rusya, Çin ve Batılı şirketlerin modelleri nasıl ayrışıyor?

Afrika'da özel askeri ve güvenlik sektörünün öne çıkan aktörleri arasında Rusya, Çin, ABD, İngiltere ve Güney Afrika merkezli şirketler bulunuyor. Ancak bu ülkelerin şirketleri aynı yöntemle faaliyet göstermiyor.

Rusya'nın modeli, özellikle Wagner ve sonrasında Africa Corps üzerinden doğrudan askeri faaliyetlerle öne çıkıyor. Rus personelin bazı ülkelerde yerel güçlerle birlikte operasyonlara katıldığı, üst düzey rejim yöneticilerinin korunmasında görev aldığı ve güvenlik hizmetleri karşılığında doğal kaynaklara erişim sağladığı yönünde çok sayıda araştırma bulunuyor.

Çin'in modeli ise daha çok ekonomik yatırımların ve vatandaşlarının korunmasına dayanıyor. Çinli güvenlik şirketleri petrol ve doğal gaz tesisleri, madenler, demiryolları, inşaat projeleri ve diplomatik temsilciliklerin güvenliğinde görev alıyor.

ABD merkezli CNA araştırma kuruluşunun 2024 tarihli raporunda, Çin bağlantılı güvenlik şirketlerinin Afrika'da 14 ülkede faaliyet gösterdiğine ilişkin tahminlere yer veriliyor. Raporda Kenya'daki demiryolu projesinin güvenliğinde görev alan DeWe Security Service gibi şirketler örnek gösteriliyor.

Çinli şirketlerin önemli bir bölümü, Rusya'nın Wagner yapılanmasından farklı olarak doğrudan silahlı çatışmalara katılmıyor. Çin mevzuatındaki kısıtlamalar nedeniyle bu şirketlerin personeli genellikle silahsız çalışıyor veya yerel güvenlik güçleriyle birlikte hareket ediyor.

Batılı özel askeri ve güvenlik şirketleri ise özellikle Irak ve Afganistan savaşları sonrasında uluslararası alanda büyüyen bir sektör oluşturdu. Bu şirketler Afrika'da daha çok tesis güvenliği, risk analizi, lojistik, personel koruma ve terörle mücadele alanlarında danışmanlık hizmetleri veriyor.

Stockholm Uluslararası Barış Araştırmaları Enstitüsü'nün (SIPRI) değerlendirmesine göre Rus şirketleri doğrudan çatışmalara katılma konusunda diğer büyük aktörlerden ayrışıyor. Çin bağlantılı şirketler ekonomik yatırımların korunmasına odaklanırken, Batılı şirketlerin Afrika'daki faaliyetleri daha çok danışmanlık ve güvenlik hizmetleri etrafında şekilleniyor.

Türkiye bu alana ne zaman girdi?

Türkiye'nin özel askeri şirketler alanındaki en bilinen örneği, 2012 yılında emekli Tuğgeneral Adnan Tanrıverdi ve eski Türk Silahlı Kuvvetleri mensubu 23 kişi tarafından kurulan SADAT Uluslararası Savunma Danışmanlık şirketi.

SADAT, kuruluşundan itibaren askeri danışmanlık, eğitim ve lojistik hizmetleri sunduğunu açıklıyor. Şirketin kendi internet sitesinde yer alan bilgilere göre faaliyet alanları arasında dost ve müttefik ülkelerin güvenlik güçlerinin eğitilmesi, askeri kapasite analizleri yapılması ve savunma ihtiyaçlarının karşılanmasına yönelik danışmanlık bulunuyor.

Şirket, kendisini özel bir ordu veya silahlı operasyon gücü olarak tanımlamıyor. SADAT'ın kendi açıklamalarında da askeri operasyonlara katılan bir güce sahip olmadığı, faaliyetlerinin danışmanlık, eğitim ve tedarik alanlarıyla sınırlı olduğu belirtiliyor.

Bununla birlikte SADAT'ın Libya'daki faaliyetleri uluslararası raporlara konu oldu. Birleşmiş Milletler Libya Uzmanlar Paneli'nin 2021 tarihli raporunda, şirketin Ulusal Mutabakat Hükümeti'ne bağlı güçlere ve Suriyeli savaşçılara askeri eğitim verdiğine ilişkin güvenilir raporlar bulunduğu belirtildi.

Panel, SADAT'ın yaklaşık 5 bin Suriyeli savaşçının denetimi ve ödemelerinden sorumlu olduğu yönündeki iddialara da yer verdi.

SADAT söz konusu özel askeri şirket faaliyetlerini reddetti. Ancak BM Paneli, eldeki bilgiler ve açık kaynak haberleri ışığında şirketin Libya'da faaliyet gösterdiği sonucuna vardı ve bu faaliyetlerin Libya'ya yönelik silah ambargosunun ihlali kapsamında değerlendirilebileceğini belirtti.

Bu dönemde Türkiye'nin Libya'daki askeri varlığı da önem taşıyordu. Ankara, Trablus merkezli hükümete askeri destek sağlarken, Suriye'den getirilen savaşçıların Libya'daki varlığı da uluslararası tartışmaların konusu oldu. Türk Silahlı Kuvvetlerinin resmî faaliyetleri, SADAT'a yönelik iddialar ve Suriyeli savaşçıların sevkiyatı ise birbirinden ayrı başlıklar olarak ele alınmalı.

Türkiye'nin özel askeri şirketler alanındaki faaliyetleri SADAT'la sınırlı kalmadı. 2014 yılında kurulan Akademi Sancak da askeri danışmanlık ve eğitim alanında faaliyet gösteren yapılar arasında gösteriliyor. Ancak bu şirketlerin yurt dışındaki faaliyetlerinin kapsamı ve müşterileri konusunda kamuya açık bilgiler sınırlı.

Mali'de Canik Academy ve Equipped Tactical Academy

Türkiye merkezli özel askeri eğitim şirketlerinin Afrika'daki faaliyetleri son dönemde özellikle Mali üzerinden gündeme geldi.

Kasım 2024'te Canik Academy, Mali'de askeri cunta yönetimine bağlı güçlere eğitim verdiğini gösteren görüntüleri sosyal medya hesaplarında yayınladı. Görüntülerde Türk eğitmenlerin Mali ordusuna bağlı özel harekât personeline teorik ve uygulamalı eğitim verdiği görüldü.

Samsun Yurt Savunma bünyesinde faaliyet gösteren Canik Academy'nin Mali'deki çalışmaları, Türkiye merkezli özel askeri eğitim şirketlerinin Sahel bölgesindeki varlığını kamuoyuna taşıdı. Şirketin faaliyetleri, Aralık 2024'te Intelligence Online tarafından da haberleştirildi.

Bu süreçte öne çıkan bir diğer yapı ise Equipped Tactical Academy oldu. İstanbul merkezli şirket, eski SAT komandosu Ufuk Erdoğan tarafından Eylül 2025'te kuruldu.

13 Kasım 2026'da Anadolu Ajansı'na konuşan Erdoğan, Mali'de özel kuvvetler personeline eğitim verdiklerini doğruladı. Erdoğan, şirketin eğitim faaliyetlerinin fiziksel hazırlık, yakın dövüş, silah kullanımı ve çatışma alanında yaralıya müdahale gibi konuları kapsadığını söyledi. Şirketin Bosna Hersek, Azerbaycan ve çeşitli Afrika ülkelerinde de kamu kurumları ve özel kuruluşlarla işbirliği yaptığını ifade etti.

20 Kasım 2026'da Le Monde ve Africa Intelligence tarafından yayınlanan araştırmalar ise Equipped Tactical Academy'nin Mali'deki faaliyetlerinin daha ayrıntılı boyutlarını ortaya koydu.

Le Monde'un incelediği şirket belgeleri ve görüntülere göre Equipped Tactical Academy, 12 Ekim-8 Kasım 2025 tarihleri arasında Mali özel kuvvetlerinden yaklaşık 40 personele eğitim verdi. Aynı dönemde yaklaşık 20 askere de havan topu atışı eğitimi verildi.

Şirketin eğitim raporlarında yakın mesafe çatışma, pusu operasyonları, ormanlık arazide taktikler ve gece operasyonları gibi konularda uzun vadeli eğitim programları önerildiği aktarıldı.

Le Monde'un haberinde, şirketin bazı personelinin 2025 sonlarında Bamako'ya yönelik yakıt sevkiyatlarının güvenliğinin sağlanmasına ve yakıt konvoylarına saldırılarla bağlantılı olduğu düşünülen köylerde yürütülen arama faaliyetlerine katıldığı da ileri sürüldü. Bu iddialar, şirkete yakın bir kaynağa dayandırıldı. Şirketin konuya ilişkin soruları yanıtsız bıraktığı belirtildi.

Burada önemli bir ayrım bulunuyor: Canik Academy ile Equipped Tactical Academy'nin Mali'deki faaliyetleri, şu ana kadar kamuya yansıyan bilgiler itibarıyla ağırlıklı olarak askeri eğitim ve danışmanlık alanında. Bu faaliyetler, şirketlerin doğrudan çatışmalara katıldığı veya paralı asker birlikleri oluşturduğu anlamına gelmiyor.

Ayrıca iki şirket arasında personel düzeyinde bağlantılar bulunması, bunların aynı şirket olduğu veya aynı kurumsal yapının parçaları olduğu anlamına gelmiyor. Kamuya açık bilgiler, bu konuda kesin bir sonuca ulaşmak için yeterli değil.

Türkiye'nin amacı ne? Savunma ihracatının ötesinde bir güvenlik ağı mı?

Türkiye merkezli şirketlerin Afrika'daki faaliyetleri, Ankara'nın son yıllarda kıtada genişleyen savunma ve güvenlik ilişkileriyle birlikte değerlendirilmeli.

Türkiye, özellikle 2010'lu yılların ikinci yarısından itibaren Afrika ülkeleriyle askeri eğitim, savunma sanayii ihracatı, askeri üs ve güvenlik işbirliği alanlarında ilişkilerini genişletti. Somali'deki askeri eğitim faaliyetleri, Libya'ya yönelik askeri destek ve Sahel ülkelerine yapılan savunma sanayii ihracatı bu politikanın farklı örneklerini oluşturuyor.

Mali örneğinde de Türk savunma sanayii ürünlerinin tedariki ile özel askeri eğitim faaliyetleri aynı dönemde ilerliyor. Le Monde'un araştırmasına göre Türkiye, 2022 sonundan itibaren Mali'ye Bayraktar TB2 ve Akıncı insansız hava araçları tedarik etti. Türk eğitmenlerin Mali özel kuvvetlerine verdiği eğitimler de bu savunma ilişkilerinin bir başka boyutunu oluşturuyor.

Bu durum, Türkiye'nin Afrika'daki güvenlik politikasının yalnızca silah satışından ibaret olmadığını gösteriyor. Silah sistemlerinin tedariki, bu sistemleri kullanacak personelin eğitimi, bakım ve teknik destek, askeri danışmanlık ve yerel güvenlik kurumlarıyla ilişkiler birbirini tamamlayan unsurlar haline geliyor.

Özel şirketler bu noktada devletler açısından farklı avantajlar sunuyor. Eğitim ve danışmanlık hizmetlerinin özel şirketler üzerinden sağlanması, devletlerin kendi resmi askeri personelini sahaya göndermeden bazı güvenlik ihtiyaçlarını karşılamasına imkân tanıyabiliyor. Ayrıca şirketler, savunma sanayii ürünleri için yeni pazarlar oluşturulmasına ve uzun vadeli ilişkiler kurulmasına katkı sağlayabiliyor.

Ancak bu modelin Türkiye açısından hangi ölçüde resmi dış politika hedefleriyle eşgüdüm içinde yürütüldüğü, şirketlerin hangi sözleşmelerle çalıştığı ve faaliyetlerinin devlet tarafından nasıl denetlendiği konusunda kamuya açık bilgiler sınırlı.

Türkiye'nin bu alandaki faaliyetlerinin amacı konusunda iki farklı boyutun birlikte incelenmesi gerekiyor: Birincisi, savunma sanayii ürünlerinin satışını destekleyen eğitim ve danışmanlık hizmetleri. İkincisi ise Afrika'daki askeri ve siyasi ilişkileri güçlendiren, uzun vadeli güvenlik ortaklıkları oluşturabilecek faaliyetler.

Bu iki hedef birbirini dışlamıyor. Ancak şirketlerin faaliyetlerinin kapsamı, finansmanı ve devlet kurumlarıyla ilişkileri açıklığa kavuşturulmadan bunların tamamını tek bir merkezden yönetilen askeri stratejinin parçası olarak nitelendirmek mümkün değil.

Denetim sorunu: Sözleşmeler nerede, sorumluluk kimde?

Özel askeri ve güvenlik şirketlerinin faaliyetlerinde en önemli sorunlardan biri denetim. Bu şirketlerin personeli çoğu zaman yabancı bir ülkede, yerel ordularla veya güvenlik kurumlarıyla birlikte çalışıyor. Ancak şirketin hangi yetkilerle hareket ettiği, silah kullanma hakkının bulunup bulunmadığı ve ihlaller karşısında kimin sorumlu tutulacağı her zaman açık değil.

Uluslararası hukukta özel askeri şirketler ile paralı askerlik aynı kavramlar olarak kabul edilmiyor. Bir kişinin paralı asker sayılması için belirli hukuki koşulların birlikte karşılanması gerekiyor. Bu nedenle özel askeri şirketlerde çalışan herkesin otomatik olarak paralı asker kabul edilmesi mümkün değil.

Buna rağmen şirket personelinin çatışmalara katılması, sivillere karşı ihlallerde bulunması veya yerel güvenlik kurumlarının yetkilerini kullanması durumunda uluslararası insancıl hukuk ve insan hakları hukuku devreye giriyor.

2008 yılında kabul edilen Montreux Belgesi, özel askeri ve güvenlik şirketlerinin faaliyetlerinde devletlerin uluslararası hukuk kapsamındaki yükümlülüklerini hatırlatıyor. Belge, şirketlerin faaliyet gösterdiği ülke, şirketin kayıtlı olduğu ülke ve hizmeti satın alan ülke arasında sorumlulukların nasıl paylaşılabileceğini ele alıyor. Ayrıca şirketlerin lisanslanması, denetlenmesi, personel kayıtlarının tutulması ve ihlallerin soruşturulması gibi iyi uygulama önerileri içeriyor.

Ancak bu belge yeni bir uluslararası hukuk yükümlülüğü oluşturan bağlayıcı bir sözleşme değil. Özel askeri şirketlerin faaliyetlerini düzenleyen evrensel ve bağlayıcı tek bir uluslararası sistem de bulunmuyor.

Bu nedenle Afrika'daki faaliyetlerin gerçek kapsamını ortaya çıkarmak için şirketlerin ticaret sicili kayıtları, sözleşmeleri, personel listeleri, ödeme belgeleri, eğitim raporları ve saha tanıklıkları birlikte incelenmeli.

Özellikle doğal kaynakların güvenlik hizmetleri karşılığında şirketlere veya bunlarla bağlantılı ticari yapılara devredildiği iddiaları, sözleşmeler ve mülkiyet kayıtları üzerinden doğrulanmalı. Aynı şekilde eğitim faaliyeti olarak sunulan bir görevin zamanla operasyonel güvenlik veya doğrudan çatışma desteğine dönüşüp dönüşmediği de araştırılmalı.

Yeni paralı asker düzeni

Afrika'da özel askeri ve güvenlik şirketlerinin yaygınlaşması, yalnızca orduların dışarıdan hizmet satın alması anlamına gelmiyor. Bu şirketler bazı ülkelerde yönetimlerin hayatta kalmasına, stratejik kaynakların korunmasına ve yabancı devletlerin bölgesel nüfuzunu artırmasına hizmet eden yapılara dönüşebiliyor.

Rusya'nın Wagner ve Africa Corps üzerinden geliştirdiği model, özel askeri şirketlerin doğrudan jeopolitik araç olarak kullanılmasının en belirgin örneği. Çin'in yatırımlarını korumaya yönelik güvenlik şirketleri ise daha farklı ve sınırlı bir model oluşturuyor. Türkiye merkezli şirketlerin faaliyetleri de askeri eğitim, danışmanlık ve savunma sanayii ilişkileri üzerinden şekilleniyor.

Bu şirketlerin tamamını aynı kategoriye yerleştirmek mümkün değil. Ancak faaliyet alanları arasındaki sınırların zaman zaman belirsizleşmesi, denetim ve hesap verebilirlik sorunlarını daha önemli hale getiriyor.

Özellikle çatışma bölgelerinde görev yapan şirketlerin personel sayıları, sözleşmeleri, finansman kaynakları ve operasyonel yetkileri kamuoyundan gizli kaldığında, sivillere yönelik ihlallerin sorumlularını belirlemek de zorlaşıyor.

Afrika'da devletlerin güvenlik hizmetlerini özel şirketlere devretmesi, kısa vadede askeri kapasite eksikliklerini giderebilir. Ancak bu modelin uzun vadede yerel orduların bağımsızlığını, devlet kurumlarının denetim gücünü ve ülkelerin doğal kaynakları üzerindeki egemenliğini nasıl etkileyeceği henüz açık değil.

Türkiye'nin de bu alandaki faaliyetlerini genişletirken yalnızca savunma ihracatı ve askeri eğitim kapasitesi üzerinden değil, şirketlerin faaliyetlerinin şeffaflığı, hukuki sorumlulukları ve yerel halk üzerindeki etkileri bakımından değerlendirmesi gerekiyor. Aksi halde eğitim ve danışmanlık hizmetleriyle başlayan faaliyetlerin nerede sona erdiği, doğrudan askeri müdahaleyle nerede kesiştiği sorusu giderek daha fazla gündeme gelecek.

Kaynak: Mepa News

İlk yorum yazan siz olun
UYARI: Yorumların her türlü cezai ve hukuki sorumluluğu yazan kişiye aittir. Mepa News, yapılan yorumlardan sorumlu değildir. Her bir yorum 600 karakterle (boşluklu) sınırlıdır.

Analiz Haberleri