ABD İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Alman ve Japon savaş suçlularını nasıl devşirdi?

ABD İkinci Dünya Savaşı'ndan sonra Alman ve Japon savaş suçlularını nasıl devşirdi?

ABD yönetimi, İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Almanya ve Japonya'dan çok sayıda savaş suçlusu asker ve bilim adamını bünyesine kattı.

ABD, İkinci Dünya Savaşı'nın ardından Paperclip Operasyonu'yla Nazi Almanyası'nın roket uzmanlarını kendi araştırma programlarına dahil etti. Japonya'da ise insan deneylerinin verileri karşılığında Birim 731'in komutanı Shiro Ishii'yi yargıdan korudu.

Her iki karar da Soğuk Savaş'ın başında Sovyetler Birliği'ne karşı askeri üstünlük arayışıyla şekillendi. ABD, sonraki yıllarda gelişen askeri ve sivil teknolojisinin bir bölümünü, devşirdiği bu kişilere borçluydu.

Nisan 1945'te Nordhausen'e ulaşan Amerikan birlikleri, Mittelbau-Dora kamp ağında cesetler ve ağır hasta tutsaklar buldu. Yakındaki Mittelwerk tünellerinde toplama kampı mahkumları, V-2 roketlerinin üretiminde zorla çalıştırılmıştı. ABD ordusu, bölge Sovyet işgaline geçmeden önce buradan roket parçalarını ve Alman personeli çıkardı. ABD Holokost Anma Müzesinin aktardığı tahmine göre kamp ağında ve tahliyeler sırasında 20 bini aşkın mahkum öldü.

Almanya'da güvenlik dosyaları yeniden yazıldı

ABD Genelkurmayı 6 Temmuz 1945'te Alman ve Avusturyalı uzmanları getirmek için Overcast programına izin verdi. Başkan Harry S. Truman, programın Paperclip adıyla genişletilmesini 3 Eylül 1946'da onayladı. Talimat, Nazi Partisi'nde etkin rol oynayanları ve Nazizmin ya da militarizmin aktif destekçilerini dışarıda bıraktığını iddia etse de durumu kuşkulu adaylar, inceleme tamamlanmadan ABD'ye götürülebiliyordu.

Dışişleri ve Adalet bakanlıklarının temsilcilerinden oluşan kurul, 1947'de bazı adayların göçmenlik başvurularını Nazi geçmişleri nedeniyle reddetti. Programı yürüten askeri istihbarat birimi JIOA, bu kişilerden bazılarının kabulü için Avrupa'daki ABD makamlarından güvenlik raporlarını yeniden hazırlamalarını istedi. Ulusal Arşivlerde Paperclip ve benzeri programlarla getirilen 1500'den fazla uzmanın dosyası bulunuyor.

Mittelwerk'ten NASA'ya

V-2 ekibinin başındaki SS subayı Wernher von Braun 1945'te ABD'ye getirildi. Gazeteci Linda Hunt'ın yayımladığı Eylül 1947 tarihli rapor von Braun'u potansiyel güvenlik tehdidi sayıyordu. Şubat 1948'deki rapor ise tehdit oluşturmayabileceğini belirtiyordu. NASA'ya göre von Braun, Mittelwerk'teki koşulları biliyor ve zorla çalıştırma kararlarına katılıyordu. ABD ordusu için füze geliştiren von Braun, 1960'ta NASA'nın Marshall Uzay Uçuş Merkezi'ni yönetmeye başladı ve Apollo görevlerinde kullanılan Saturn V'in tasarımına öncülük etti.

Mittelwerk'in üretim müdürü Arthur Rudolph da 1945'te ABD'ye getirildi. Göçmenlik makamları Nazi Partisi üyeliğini ve fabrikadaki görevini biliyordu. Bir Adalet Bakanlığı yetkilisi, ordunun görüşüne dayanarak Rudolph'un kabulünü ulusal çıkar gerekçesiyle savundu. Rudolph 1949'da vize, 1954'te vatandaşlık aldı ve NASA'da Saturn V projesini yönetti.

Birim 731 ile yargılanmama pazarlığı

Japon İmparatorluk Ordusu'nun işgal altındaki Çin toprağı Mançurya'da kurduğu Birim 731'in merkezi, Harbin şehri yakınlarındaki Pingfang'daydı. Askeri hekim General Shiro Ishii'nin komutasındaki birim, aralarında Çinli, Koreli ve Rus tutukluların da bulunduğu insanlar üzerinde zorla deney yaptı. Japon ordusu Çin'de sivillerin yaşadığı bölgelerde biyolojik silah da kullandı. Japonya teslim olmadan hemen önce birim mensupları tesisi ve kayıtların önemli bir bölümünü imha etti.

Bilim tarihçisi Keiichi Tsuneishi'nin aktardığı tahmine göre Pingfang'daki deney merkezinde yaklaşık 3 bin kişi öldürüldü. Çin'deki biyolojik saldırıların toplam can kaybı belirsiz olmakla birlikte on binlerle ifade ediliyor.

ABD ordusunun Kasım 1945'te tamamladığı ilk rapor insan deneylerine değinmiyordu. İşgal yönetimine ulaşan ihbarlar ve tanık ifadeleri, savaş suçları savcılarıyla askeri istihbaratın ayrı ayrı yürüttüğü soruşturmaları ilerletti. 1947'de Sovyet savcısı Ishii ve diğer uzmanları sorgulamak istedi. Moskova'nın araştırma kayıtlarına erişmesinden kaygı duyan ABD, görüşmelere bir Amerikan görevlisinin gözetiminde izin verdi. ABD makamları, Japon uzmanlara Sovyet sorgularında hangi bilgileri saklamaları gerektiğini önceden bildirdi.

MacArthur'un 6 Mayıs telgrafı

Japonya'daki Müttefik işgal yönetiminin başındaki General Douglas MacArthur, 6 Mayıs 1947'de Washington'a gönderdiği telgrafta Ishii'nin ayrıntılı bilgi vermek için yargılanmama güvencesi istediğini bildirdi. Karargahın önerisi, elde edilecek bilgileri istihbarat kanallarında tutmak ve savaş suçları davasında delil olarak kullanılmalarını önlemekti.

Washington'daki kurumlar arası komite, Ağustos 1947'de verilerin ulusal güvenlik açısından değerini kovuşturmanın sağlayacağı yarardan üstün tuttu. Dışişleri Bakanlığı 8 Eylül'de güvenceye karşı çıktı. Ordu ve Hava Kuvvetleri, Japon uzmanların ancak güvence karşılığında ayrıntıları paylaşacağını savundu. Komite sonunda Ishii'nin yargılanmamasını tavsiye etti. Ishii ve başlıca çalışma arkadaşları Tokyo'da bu suçlardan yargılanmadı. Arşivler, güvencenin kendilerine hangi biçimde iletildiği sorusunu açık bırakıyor.

ABD ordusu adına inceleme yapan Edwin Hill ve Joseph Victor, 12 Aralık 1947 tarihli raporlarında insan deneylerinden elde edilen bazı bilgileri etik gerekçelerle kendi laboratuvarlarında toplayamayacaklarını yazdı. Amerikan ordusu verileri değerlendirdi ve Japon raporları İngilizceye çevrildi. Verilerin sonraki ABD araştırmalarına etkisi belirsizliğini koruyor.

Savaş suçları davaları ve sonuçları

Washington Ishii dosyasını tartışırken, ABD'nin Nürnberg'de kurduğu askeri mahkeme Alman doktorları ve yöneticileri insanlar üzerinde yaptıkları deneylerin de aralarında bulunduğu suçlardan yargılıyordu. Sovyetler Birliği ise Tokyo'da ele alınmayan Japon biyolojik savaş programını, elindeki sanıklarla 1949'da Habarovsk'ta mahkemeye taşıdı. Dava tutanaklarını uluslararası dolaşıma sokan Moskova, ABD'nin Tokyo'daki kararını siyasi bir tartışma konusu haline getirdi.

ekran-resmi-2026-11-19-17-07-33.png

Paperclip'te ABD ordusu, roket parçalarıyla birlikte onları geliştiren ekibin uzmanlığını da kendi kurumlarına taşımak istedi. Sovyetler de Alman mühendislerini kendi füze programlarına katıyordu. Mançurya'daki Pingfang tesisinin imhası, Amerikan araştırmacılarını bilgi için birim mensuplarının işbirliğine bağımlı kıldı. 1947 yazışmalarına göre Washington, açık bir davanın bilgileri Sovyetlere de ulaştıracağından ve Ishii'den gelen bilgi akışını keseceğinden kaygı duyuyordu.

Tarihçi Jeanne Guillemin, Amerikan makamlarının delilleri istihbarat kanallarında tutmasının Tokyo'da dava açılmasını engellediğini savunuyor. Valerie J. Cranmer ise Nürnberg'de savcılığın sanıkları deneylere bağlayan emir komuta zincirini ortaya koyabildiğine, Tokyo'da aynı hukuki çerçeveyi kurmanın güçlüğüne dikkat çekiyor.

Yıllar sonra açılan dosyalar

ABD Adalet Bakanlığı, 1980'lerde Rudolph'un Mittelwerk'teki zorla çalıştırma düzenindeki rolünü soruşturdu. Bakanlık vatandaşlığın iptali için dava açmaya hazırlanırken Rudolph bir anlaşma yaptı. 1984'te Batı Almanya'ya gitti ve ABD vatandaşlığından vazgeçti. Savaş yıllarında kötü muameleden sorumlu olduğu iddiasını reddetti. Batı Alman savcılar soruşturmanın ardından dava açmadı.

Ailesinin savaş yıllarındaki geçmişini araştıran Wang Xuan, Çinli mağdurların ve yakınlarının Japon devletine karşı açtığı tazminat davasını örgütleyenler arasındaydı. Zhejiang'dan gelen Chen Zhi Fa, babasıyla erkek kardeşinin 1941'deki ölümleri hakkında tanıklık etti. Tokyo Bölge Mahkemesi 27 Ağustos 2002'de Japon ordusunun Çin'de biyolojik silah kullandığına hükmetti. Mahkeme, davacıların tazminat talebini reddetti.

ABD Kongresi 1998 ve 2000'de savaş suçlarına ilişkin gizli kayıtların incelenip açılması için iki yasa çıkardı. Bu yasalar uyarınca çalışan kurumlar arası grubun 2007 raporu, Nazi ve Japon savaş suçlarıyla ilgili 8.5 milyondan fazla sayfanın kamuya açıldığını bildiriyor.

Kaynak: Mepa News

twt-x.png

Etiketler :
HABERE YORUM KAT
UYARI: Yorumların her türlü cezai ve hukuki sorumluluğu yazan kişiye aittir. Mepa News, yapılan yorumlardan sorumlu değildir. Her bir yorum 600 karakterle (boşluklu) sınırlıdır.